اسماء بنت عمیس نقل می کند:

روزهای آخر زندگانی حضرت زهرا(س) با او بودم. روزی مرا به یاد کیفیت حمل جنازه توسط مردم انداخت و ابراز نگرانی کرد که چرا جنازه زن را روی تخته ای می گذارند و بالای دست مردان و زنان حمل می شود؟

سپس حضرت فاطمه(س) فرمود:

من بسیار زشت می دانم که جنازه زنان را پس از مرگ بر روی تابوت سرباز گذاشته و بر روی آن پارچه ای می افکنند که حجم بدن را برای بینندگان نمایش می دهد. مرا بر روی تابوت آنچنانی نگذار و بدن مرا بپوشان که خدا تو را از آتش جهنم باز دارد.

اسماء بنت عمیس می گوید:

وقتی نگرانی حضرت زهرا(س) را دیدم که به امام علی(ع) گفت: «وصیت می کنم به شما ای پسر عمو! که برای من تابوتی درست کنید همانگونه که ملائکه شکل آن را به من نشان داده اند.» خدمت آن حضرت توضیح دادم که در سرزمین حبشه تابوتی برای حمل جنازه ها درست می کنند که بدن میت را می پوشاند و سپس به وسیله چوبهای تر و شاخه های نازک درخت، شکل و قیافه آن را ترسیم کردم. حضرت فاطمه(س) خوشحال شد و فرمود: ای اسماء! برای من تابوتی مثل آن درست کن تا مرا بپوشاند. خدا تو را از آتش دوزخ حفظ نماید!

(نهج الحیاه، حدیث 52-53)