| جالب و خواندنی: مناجات يك كشاورز |
| چهارشنبه، 5 بهمن ماه ، 1390 |
اي شكافنده زمين! 
زمين دلم را به بذر مهرت سرسبز كن! و علف هاي هرز گناه را از مزرعه قلبم بکن!
اي هستي بخش!
نم نم باران اشكم را سبب رويش اميد گردان! و باغ دعاهايم را پر از شكوفه استجابت كن!
خداوندا!
چاه دلم را پر از آب اميد گردان!
اي عشق من!
كتاب بهار را به من بفهمان و درس زمستان را برايم بگو! نگذار عبرت هاي پاييز برگ ريز از يادم برود. رستاخيز فصل نو را به انعام بخششت پر بار كن!
اي مهربان!
بلبل ذكرم را به ترنم يادت گويا كن كه:
اي همه هستي ز تو پيدا شده
خاك ضعيف از تو توانا شده
حكيما!
اسب چموش خودخواهي ام را رام و از چراگاه نصيحتت، نفسم را سير كن!
اي گل هميشه بهارم!
درختان انتظار را پر از ميوه وصل كن و ميوه هاي وصل را از كرم ناسپاسي مصون!
اي گل بي خارم!
چشمانم را چشمه توبه
ريشه هاي نماز هايم را قوي
برگ هاي معرفم را سبز
دشت هاي نيايشم را تماشايي
و زمين لم يزرع وجودم را آباد كن!
کلمات کليدي : ميوه هاي وصل"چشمه توبه"دشت هاي نيايشم"ترنم يادت"كتاب بهار "مناجات يك كشاورز" |
آموزشها
1.سيستم عامل 
2. مالتي مديا
3. گرافيك 
4. اينترنت 
5. امنيتي
6. كاربردي 
7. اداري و دفتري 
8. ابزارهاي سي دي 
9. سرگرمي
