| چهارشنبه، 16 شهريور ماه ، 1390 |
| آدمي در هر منزلي از منازل انسانيت كه باشد در وجود روحاني و جسماني خويش نيازمند به غير خود است و براي رفع احتياجات مختلف خود، به ناچار دست نياز به سوي ديگران مي گشايد. در اين ميان، فقر و نياز انسان در بعد روحاني و معنوي مهمتر از ساير نيازهاي او است و طي نمودن مدارج انسانيت و فتح كردن قله هاي كمال در گرو شناخت چنين نيازي است. برخورداري بشر در گستره تاريخ از هدايت انبياي الهي و ولايت اولياي رحماني در راستاي تأمين همين هدف و تقرب بخشيدن او به ذات بي نياز و ستوده صفات بوده است و اين چنين مؤمنان راستين پيوسته كام عطشناك خود را از چشمه سار وجود اولياي زمان سيراب ساخته اند. |
|
ادامه مطلب |
آموزشها
1.سيستم عامل 
2. مالتي مديا
3. گرافيك 
4. اينترنت 
5. امنيتي
6. كاربردي 
7. اداري و دفتري 
8. ابزارهاي سي دي 
9. سرگرمي
بوم عاشقان سیدالشهداء(ع) با چشمانی اشکبار مالامال از ذکر و عشق به آن حضرت هستند؛ مولایی که بسان ستاره ای درخشان در آسمان تاریخ انسان می درخشد و همواره هدایتگر گرفتاران در بند ظلمت و الگوی آزادمردان جهان بشریت می باشد. در عظمت و شکوه آن امام همام همین بس که جدّ بزرگوارش، رسول اکرم(ص)، هر چند در سخن معروفی، تمامی اهل بیتش را به کشتی حضرت نوح(ع) تشبیه نموده و فرموده هر کس بر آن کشتی سوار شود، نجات می یابد و هر کس از آن روی برتابد، غرق می شود.(1) 
(ع) خاصه امام حسین(ع) تفسیر و تأویل شده و از ایشان به عنوان: وجه الله، اولی الامر، عروه الوثقی، صراط المستقیم، حدود الله، آیات، بینات، وارثان کتاب الله و قطب و محور قرآن یاد شده است. .jpg)
ان عالم، با دلی به وسعت اقیانوس ها بر دامنه کوه رحمت رو به کعبه ایستاده و دست به سوی آسمان بی انتهای فضل الهی دارد و در حالی که اشک شوق از دیدگانش جاری است، آوای بیقراری خود را در فرازهای پرخشوع دعای عرفه سر می دهد. او «نفس مطمئنه» ای است که چند ماه قبل از واقعه عاشورا و عروج به جرگه «عبادی» و ورود به عرصه «جنتی»، اینک به راز و نیاز با پروردگار خویش پرداخته و نجوای عاشقانه را محملی برای مضامین بلند عرفانی قرار داده و صحرای خشک عرفات را سرشار از انوار معرفت و شناخت ربوبی ساخته است.
ق درّه حيوانيت و نيز اسباب و علل صعود به اوج قلّه انسانيت براي او فراهم مي باشد. از يك سو شياطين جن و انس او را به سوي زيبايي ظاهري و لذت زودگذر نفساني فرا ميخوانند و از سوي ديگر انبيا و اوليا او را به سوي جمال باطني و لذت دائمي روحاني، هدايت مي نمايند و او است كه به دلالت «انّا هديناه السبيل اما شاكراً و اما كفوراً»(1) يا از رهگذر شكر، طريق هدايت را در پيش مي گيرد و يا از باب كفران اين نعمت به گمراهي دچار مي گردد و بدين سبب خود را از حيات طيبه الهي محروم مي سازد.
.jpg)
كتابها
تصاوير
