امروزه به بركت انفاس قدسى امام خمينى(س) و در سايه رهبرى حضرت آيت الله خامنهاى كه عرفان اسلامى در عرصه اجتماع، مجال حضور و بروز يافته و آزادى قلم و بيان به معناى واقعى آن محقق گشته است، شاهد جلوهگرى جلسه معنوىمان، «فروغ محفل روحالله» هستيم كه به نام نامى امام، آن صدرنشين روضه دارالسلام و احياگر اسلام ناب محمدى و معارف حقّه علوى زينت يافته و با سرپرستى و هدايت دلسوزانه ولى كامل و هادى صراط مستقيم، استاد عزيزم، جناب آقاى يعقوب قمرى شريف آبادى، در مسير تعالى روحانى، رهسپار نيل به مقام انسان كامل مىباشد. و از رهگذر رهنمودهاى هدايتبخش آن فرزانه است كه يكدلى و وحدتِ رسوخناپذير بين اعضاى جوان آن در جهت تحقق اهداف والا و آرمانهاى مقدّس امام خمينى(س) به وجود آمده و منشأ خدمات صادقانه بسياري به امام، انقلاب و رهبري شده و آثار عديده فرهنگى را خالصانه ارائه نموده است؛ آثارى همچون چاپ و نشر كتابهاى عميق عرفانى، تحرير و انتشار هزاران مقاله ادبى، فرهنگى، هنرى، اجتماعى و عرفانى كه در نشريات مختلف محلى و كشورى، به ويژه در نشريه خود اين محفل، ماهنامه وزين «تجلى» به طبع رسيدهاند، و ترسيم دهها تابلوى هنرى كه همگى با صبغه تعهد، پيامآور معنويت و روحانيت مىباشند.
و اين چنين، سالهاى متمادى است كه در جمع «فروغ محفل روحالله» مهتاب هدايت پدر روحانى و صاحب حيات معنوىام، مرآت قلبم را به تلألؤ نشسته و نسيم روحبخش عشق و معرفت از درياى بيكران كرامتش بر ارض نيازم وزيده و همواره پژواك بيدارباش علىگونهاش، مرا از شرنگ غفلت و بىتوجهى بر حذر داشته و جذبه صدق و اخلاص ولايى و نورانيت سيماى آسمانىاش، در حلقه دام شيدايىام افكنده است. صاحب انفاس قدسى و استاد فرزانهاى كه با روح مروّت و جوانمردى، از همان اوانى كه ده سال بيشتر نداشتم، دست محبت و حمايت پدرانه خويش را بر سرم كشيد و با آموزش كتاب آسمانى قرآن، زمينه آشنايى و انس با معارف بىانتهاى الهى را برايم فراهم نمود و طى سه دهه كه در سايهسار هماى اوج سعادتش به سر بردهام، پيوسته با نصايح راهگشاى خود، چون باغبانى مهربان و دلسوز، نهال وجودم را آبيارى كرده و از آفات ويرانگر دوران، مراقبت و محافظت نموده و از عينالحيات كلام طيّب خويش، كوثر جوشان معرفت و معنويت را بر قلب عطشناكم جارى ساخته و در مدرسه عشق و محبت، درس فتوت و آزادگى و تعليم ايثار و وارستگى از همه تعلقات را داده است.
و بيت رحمانى آن بزرگوار هماره به درخشش زهره آسمان رحيمى، مادر بزرگوارمان، سركار خانم رقيه خاتون حيدرى، مزين است كه عطر بهشتى نجابت و طهارت فاطمى را در پرتو عنايات ربّانى در فضاى بوستان معنا و كاشانه فرزندان عفيف خويش و نيز خواهران مؤمنه عضو «مكتب الزهراء(س)» گسترده و در سراسر زندگى پر بارش اسوه زيبنده ايمان، صبر و استقامت بوده است. آرى، چون پرندهاى بىپناه در تندباد حوادث روزگار، وامانده و سرگردان بودم كه دستان پر مهر استاد فرزانهام به حكم رحمانى در حصار امن خويش مأوايم داد و پنجره ابديت را به روى قلب پراشتياقم گشود و راه و رسم چگونه زيستن را به من آموخت و وسعت نگاهم را به سبزترين لحظات حضور بهشتىاش پيوند زد تا هرگز به خواب غفلت و نادانى فرو نروم. يگانهاى كه مرا با كوكبه انقلاب اسلامى، اين عظيمترين اعجاز قرن، همراه ساخت و شعاع جمال خورشيد آخرالزمان، امام خمينى(س) را بر حديقه بينش من تاباند و چشم بصيرتم را به روي عظمت اوصاف انساني و كمال صفاي معنوي قافله سالار حاضر انقلاب، مقام معظم رهبري، حضرت آيت الله خامنه اي گشود و در مجلس انسِ خويش، درج محبت و ارادت صادقانه به طاير گلشن انقلاب را ارزانىام داشت و پلههاى ترقى و تعالى علمى و معنوى در حوزه و دانشگاه را فرا رويم نماياند و قلم را به دست شاگرد كوچك خود به عنوان وديعه گرانبهاى الهى قرار داد تا متعهدانه با لطف سخن و طبع سليم، مأموريت مقدسش را كه همان تجلى بخشى كلمات طيّبه رحمانى در قالب نظم و نثر است، به منصه ظهور رساند و حامل نور و روح بهشتى براى شيفتگان كمال و جمال مطلق باشد. چگونه شكر گويم نعمت وجود طاووس پاكسرشت فردوسبرين را كه سرخوش از صفاى مى سحرگاهى نقش مستورى مهر مىزند و نغمه بهروزى محبت مىنوازد؛ ساقى دريادلى كه با همت متعالى خويش خوان نعمت ولايت را گسترده و صلاى خوشدلى سرداده و ذائقه تشنهكامان را سرمست از باده طهور عشق نموده، در شب تاريك و طوفانى بحر وجود، ناخداى سفينه نجاتمان به سوى ساحل كمال مطلق و راهيابى به گلشن دلرباى جمال حق مىباشد. پس در سايهسار شجره طوباى وجودش، دست به دعا بر مىداريم و با پژواك سروش غيبى «فامّا بنعمة ربّك فحدّث»[98] دمساز مىشويم، بدان اميد كه ميوههاى اجابت را با سرانگشتان نياز بچينيم و آنگاه آرزو كنيم كه به امداد ربوبى و با دو بال «راضى و مرضى» در فضاى قدسى جانان به پرواز در آييم و در خلعت «عبادى» و در مأمن «جنّتى» زبان به ترنّم «سبوح قدّوس رب الملائكة و الروح» بگشاييم و در زمره اختران افروخته از فروغ محفل روح الهىاش در فراز سپهر آخرالزمان قرار گيريم.
[1] امام خمينى(س): «اين انقلاب، بهترين انقلابها و بزرگترين انقلابها بوده است از حيث محتوا». (كلمات قصار و پندها و حكمتهاي امام خميني(س)، تهران، مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(س)، اول، 1372ش، ص 95.)
[2] صحيفه نور، تهران، مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(س)، اول، 1372ش، ج 20، ص 194.
[5] وصيتنامه سياسى - الهى امام خمينى(س)، تهران، انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، سوم، 1368ش، ص 7.
[6] امام خمينى(س): «انقلاب اسلامى بزرگ ما، قبل از آنكه انقلاب سياسى و اجتماعى باشد، يك انقلاب معنوى - روحانى است». (كلمات قصار و پندها و حكمتهاي امام خميني(س)، ص 95)
[10] رهبر معظم انقلاب: «امروز يك عصر و يك دوران جديد به وجود آمده است. دوران جديد را بايد دوران امام خمينى (س) ناميد». (سخنرانى در تاريخ 13/3/69) و نيز فرمود: «اين عصر را بايد عصر امام خمينى ناميد و ويژگى آن عبارت است از بيدارى و جرأت ملّتها در برابر زورگويى ابر قدرتها... و سر بر آوردن ارزشهاى معنوى و الهى». (سخنرانى در تاريخ 1/10/70)
[18] از ابن عباس روايت است كه «لا يخرج المهدى حتى تطلع مع الشمس آية؛ مهدى (عج) ظهور نمىكند، مگر اينكه نشانهاى همراه با خورشيد طلوع مىكند». (بحار الانوار، محمد باقر مجلسي، بيروت، مؤسسه الوفاء، اول، 1404ق، ج 52، ص 233.)
[20]هر چند امروزه هم هستند مقدسين و متحجرينى كه علم مخالفت با معارف ولايى را بر پا داشته و نسبت به آن جحود ورزيدهاند؛ همانهايي كه درس بينظير تفسير سوره حمد امام را با جوّ سازيها و مخالفتهاي جاهلانه خود به تعطيلي كشاندند؛ در حالى كه ادعيه مأثوره و روايات ائمه اطهار(ع) علاوه بر آيات روحبخش قرآن كريم مملو از چنين معارفى مىباشد. امام خمينى(س) اين انكارها و جحدها را كفر ناميده و درباره آن فرموده است: «يك مرتبه كفر اين است كه انسان چيزى را كه پيش او مجهول است، انكار كند. همه مصيبتهاى بشر هم از اين است كه واقعيات را [كه] نمىتواند ادراك كند، جحود مىكند؛ نمىتواند برسد به آنكه اولياى خدا رسيدهاند، جحود مىكند. كفر جحودى بدترين اقسام كفر است. بايد اوّل قدم اين باشد كه چيزى را كه واقع شده است و در كتاب و سنت هست، اوليا هم مىگويند، عرفا هم به اندازه ادراكشان مىگويند، فلاسفه هم به اندازه ادراكشان مىگويند، انسان جحود نكند و ادراك [نكرده] نگويد خبرى نيست». (تفسير سوره حمد، امام خميني(س)، تهران، مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(س)، چهارم، 1378ش، ص 171.)
[23]سوره واقعه، آيه 79: «و جز پاكان نميتوانند به آن دست يابند.»
[24] رهبر معظم انقلاب: «امروز حجت الهى بر ما تمام شده است. امروز نظام اسلامى به وجود آمده است. امروز در اين كشور چيزى تحقق پيدا كرده است كه آرزوى تمام مصلحين اسلامى - از روز اولى كه حركت اصلاحى در دنياى اسلام به وجود آمد - چنين چيزى بوده است». (سخنرانى در تاريخ 16/7/78)
[26] رهبر معظم انقلاب: «آن بزرگوار، قوت ايمان را با عمل صالح، اراده پولادين را با همت بلند، شجاعت اخلاقى را با حزم و حكمت، صراحت لهجه و بيان را با صدق و متانت، صفاى معنوى و روحانى را با هوشمندى و كياست، تقوا و ورع را با سرعت و قاطيعت، ابهت و صلابت رهبرى را با رقت و عطوفت و خلاصه بسى خصال نفيس و كمياب را كه مجموعه آن در قرنها به ندرت ممكن است در انسان بزرگى جمع شود، همه و همه را با هم داشت». (حديث ولايت، تهران، مركز نشر سازمان تبليغات اسلامي، اول، 1377ش، ج 1، ص 13.)
[28] رهبر معظم انقلاب: «او اهل خلوت، اهل عبادت، اهل گريه نيمه شب، اهل دعا، تضرع، ارتباط با خدا، شعر و معنويت و عرفان و ذوق و حال بود. آن مردى كه چهره او دشمنان ملت ايران را مىترساند و به خود مىلرزاند و آن سدّ مستحكم و كوه استوار وقتى كه مسائل عاطفى و انسانى پيش مىآمد يك انسان لطيف، يك انسان كامل، و يك انسان مهربان بود». (عصر امام خمينى(س)، ميراحمد رضا حاجتى، قم، بوستان كتاب، دهم، 1383ش، ص 26.)
[29] زن طائر فردوس يا ساحر دوزخ، استاد يعقوب قمري شريف آبادي، تهران، منير، اول، 1383ش، ص 376، لطايف عارفانه، ش 262. همچنين امام خمينى(س) ميفرمايند: «شما يك انقلابى كرديد و يك سدى را شكستيد كه در دنيا نظيرش كم، يا نبوده است». (كلمات قصار و پندها و حكمتهاي امام خميني(س)، ص 97.)
[30]سوره صف، آيه 4: «ان الله يحب الذين يقاتلون في سبيله صفا كانهم بنيان مرصوص؛ همانا خداوند كساني را دوست ميدارد كه در راه او پيكار ميكنند گويي بنايي آهنيناند.»
[31]سوره نساء، آيه 95: «خداوند، مجاهداني را كه با مال و جان خود جهاد نمودند، بر قاعدان (ترك كنندگان جهاد) برتري مهمي بخشيده است.»
[32] سوره هود، آيه 112: « پس [اى پيامبر!] همان گونه كه فرمان يافتهاى، استقامت كن! و همچنين كسانى كه با تو به سوى خدا آمدهاند (بايد استقامت كنند)».
[33] امام كاظم(ع) قرنها پيش، از اين واقعيت، چنين پيشگويى كرده بود: «مردى از قم، مردم را به سوى خدا دعوت مىكند. افرادى گرد او جمع مىشوند كه قلبهايشان همچون پارههاى آهن ستبر است. بادهاى تند حوادث آنان را نمىلغزاند. از جنگ خسته نمىشوند و نمىترسند. اعتماد آنها بر خداست و سرانجام كار از آن پرهيزكاران است». (بحار الانوار، ج 60، ص 216.)
[34]سوره ابراهيم، آيه 24: «الم تر كيف ضرب الله مثلا كلمة طيبة كشجرة طيبة اصلها ثابت و فرعها في السماء؛ آيا نديدي چگونه خداوند كلمه طيبه(گفتار پاكيزه) را به درخت پاكيزهاي تشبيه كرده كه ريشه آن [در زمين] ثابت و شاخه آن در آسمان است.»
[36] شهيد محراب دستغيب شيرازى: «من نسبت به شما ملت شريف ايران تبريك مىگويم. والله! اين سعادتى كه نصيب شما ملت شده است، سابقه ندارد در تاريخ غير از صدر اسلام... الآن اين ملت شريف ايران، زن و مرد، عين صدر اسلام تا سر حد شهادت آمادهاند. جانشان را سر كف دست گرفتهاند. اين در تاريخ سابقه ندارد». (خطبههاى نماز جمعه، شهيد دستغيب، دار الكتب جزايرى، بي تا، ج 1، ص 270.)
[41]حديث پايداري، حميد نگارش و علي باقي نصرآبادي، قم، لوح محفوظ، اول، 1379ش، ص 209.
[42] كلمات قصار و پندها و حكمتهاي امام خميني(س)، ص 220.
[43] ميخاييل گورباچف، رهبر رئيس جمهور وقت اتحاد شوروى، درباره حضرت امام فرمود: «او فراتر از زمان مىانديشيد و در بعد مكان نمىگنجيد». (روزنامه جمهورى اسلامى 15/3/78.)
[44]سوره منافقون، آيه 8: «وعزت مخصوص خدا و رسول او و مؤمنان است».
[59]زن طائر فردوس يا ساحر دوزخ، استاد يعقوب قمري شريف آبادي، ص 360، لطايف عارفانه 139.
[60] سوره آل عمران، آيه 45: «صاحب وجاهت در دنيا و آخرت و از مقربين است».
[61] استاد شهيد مرتضى مطهرى فرمود: «نداى امام خمينى (س) از قلب فرهنگ و از اعماق تاريخ و از ژرفاى روح اين ملت بر مىخاست؛ مردمى كه در طول چهارده قرن حماسه محمد(ص)، زهرا(س)، حسين(ع)، زينب(س)، سلمان و ابوذر و صدها هزار زن و مرد ديگر را شنيده بودند و اين حماسهها با روحشان عجين شده بود، بار ديگر همان ندا را از حلقوم اين مرد شنيدند و على و حسين(ع) را در چهره او ديدند... مردمى كه سالها اين آرزو را كه در زمره ياران امام حسين(ع) باشند، در سر مىپروراندند، به ناگاه خود را در صحنهاى اين چنين مشاهده كردند؛ گويا حسين(ع) را به عينه مىديدند، كربلا و حنين، بدر، احد، تبوك، خيبر... را مىديدند». (پيرامون انقلاب اسلامى، انتشارات صدرا، ص 119)
[79] امام خمينى(س): «ساير موجودات از اوراق و اغصان شجره مباركه انسان كامل است». (سر الصلوة، امام خميني(س)، تهران، مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(س)، اول، 1369ش، ص 4.)
[80] فصوص الحكم، محي الدين بن عربي، تهران، انتشارات الزهراء(س)، اول، 1366ش، فص حكمة الهية فى كلمة آدمية، ص 50.
[85] مصباح الهداية الى الخلافة و الولاية، ص 56، نور 18.
[86]چنان كه امام خميني(س) ميفرمايد: «انسان كامل كه آدم ابوالبشر(ع) يكي از مصاديق آن است، بزرگترين آيات و مظاهر اسما و صفات حق و مَثَل و آيت حق تعالي است». (چهل حديث، امام خميني(س)، تهران، مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(س)، اول، 1381ش، ص 418.)
[93]سوره كهف، آيه 60: «دست از جستجو برنميدارم تا به محل تلاقي دو دريا برسم؛ هر چند مدت طولاني به راه خود ادامه دهم».
[94]همان، آيه 66: «قال له موسي هل اتبعك علي ان تعلمن مما علمت رشدا؛ موسي به او (خضر) گفت: آيا از تو پيروي كنم تا از آنچه به تو تعليم داده شده و مايه رشد و صلاح است، به من بياموزي».
[95]. اسوه عارفان، صادق حسن زاده، قم، انتشارات آل علي(ع)، يازدهم، 1384ش، ص 18.
