انتشار ريزترين نامه جهان از سوي يك جوان غيور ايراني به رئيس جمهور امريكا در رسانه هاي جمعي، بازتاب ويژه اي داشته است. اين نامه بر روي يك دانه برنج نوشته شده و بر روي يك برگ زيتون كه نماد صلح جهاني است، نصب گرديده تا پاسخي باشد به بيانات اخير اوباما در مورد احتمال حمله هسته اي امريكا به ايران اسلامي. در اين نامه آمده است:
«به نام خدا؛ آقاي اوباما! شما كه با ادعاهاي دوستي با مردم جهان از جمله ايران جايزه صلح نوبل را به خود اختصاص داده ايد، خاطره جنايتهاي اخير دولت آمريكا را با تهديدات اتمي به ايران زنده نموديد و مي دانيد كه استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي حق همه ملتهاي جهان است و جايزه صلح نوبل با بمباران اتمي تعارض دارد.»
در مورد اين نامه چند نكته قابل تأمل است:
1- آداب نامه نگاري در آن رعايت شده كه با نام خداوند آغاز گرديده و در جملاتي منطقي و مؤدبانه به ارائه پاسخي كوتاه و مختصر پرداخته است. امير مؤمنان علي(ع) در ضمن بخشنامه اي به كارمندان و نمايندگانش فرموده است: «نوك قلمها را تيز كنيد و سطرها را به هم نزديك سازيد و مطالب زائد و اضافي را از نامه هايتان براي من حذف كنيد و بيشتر به معني توجه نماييد و از توضيح و تفصيل بپرهيزيد كه اموال مسلمانان توانايي اين هزينه و ضرر را ندارد.»(1)
2- كوچكي نامه آنهم از سوي يك جوان بي نام و نشان، خود اشاره اي است به حقارت و كوچكي تهديدات رئيس جمهور امريكا از ديد ملت ايران؛ چه اينكه زبان تهديد در عصر علم و منطق، بسيار پست و حقيرانه است و در معرض افكار عمومي جهان، جايگاهي ندارد. به گفته رئيس جمهور مردمي ايران: «سياستمداران امريكايي هرگاه كه در مقابله با منطق و قانون و حرف حساب كم مي آورند، مانند كابوها بلافاصله دست خود را روي سلاح خود مي گذارند.»(2)
3- تناقض گويي در سخنان دولتمردان امريكا و به طور كلي در كلمات رهبران دولتهاي غربي بسيار ديده مي شود. آنان پيوسته با منطق تهديد و ارعاب، داعيه صلح جهاني را دارند و اين بدون شك از روحيه استكباري و برتري جويي به ناحق آنان نشئت گرفته است.
نامه فوق تداعي كننده نامه تاريخي حضرت سليمان(ع) به ملكه صبا است كه در قرآن كريم ذكر شده و در عين كوتاهي و موجز بودن، بسيار پرمحتوا است: «انه من سليمان و انه بسم الله الرحمن الرحيم الا تعلوا علي و اتوني مسلمين؛(3) اين نامه از سليمان است و چنين است: به نام خداوند بخشنده مهربان، نسبت به من برتري جويي نكنيد و به سوي من آييد در حالي كه تسليم حق هستيد.»
اين نامه، به جز معرفي شخص نويسنده، متضمن سه جمله است: جمله نخست نام خدا و بيان وصف رحمانيت و رحيميت او است. جمله دوم توصيه به كنترل هواي نفس و ترك برتريجويي كه سرمنشأ تمامي مفاسد فردي و اجتماعي بشر ميباشد و جمله سوم سفارش به تسليم شدن در برابر حق است و اين به واقع روح دعوت همه انبياي الهي است كه بشر را پيوسته از استكبار و برتربيني برحذر داشته و به تسليم در برابر حق و حقيقت توصيه نموده اند.
به راستي اينكه امريكا با اعمال نفوذ در شوراي امنيت سازمان ملل، درصدد است حق استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي را از ايران بگيرد و در اين راه از هيچ كوششي حتي تهديد به حمله اتمي دريغ نمي ورزد، دليل آشكاري بر روحيه استكباري كشوري استكه با داشتن تسليحات هسته اي، خود بزرگترين تهديد براي صلح جهاني به شمار ميرود و سابقه تاريخي حمله اتمي به كشور ژاپن نيز گواه بر اين مدعي است؛ رهبر معظم انقلاب در اين خصوص مي فرمايد:
«تنها مجرم اتمي جهان اينك به دروغ خود را مدعي مبارزه با گسترش سلاح اتمي معرفي ميكند... اگر ادعاي مبارزه با گسترش سلاح هسته اي امريكا دروغ نبود، آيا رژيم صهيونيستي مي توانست ضمن خودداري از پذيرش مقررات بين المللي در اين زمينه به ويژه ان. پي. تي. سرزمين اشغال شده فلسطين را به زرادخانه اي مبدل سازد كه انبوهي از سلاحهاي هسته اي در آن ذخيره شده است؟»(4)
و سخن آخر اينكه جمهوري اسلامي ايران نه تنها در صدد دستيابي به تسليحات هسته اي نبوده و نيست، بلكه آن را براساس قوانين الهي براي هيچكس جايز نمي شمارد. آري «ما كاربرد اين سلاحها (سلاحهاي هسته اي و نيز شيميايي و ميكروبي) را حرام و تلاش براي مصونيت بخشيدن ابناي بشر از اين بلاي بزرگ را وظيفه همگان مي دانيم.»(5)
پي نوشتها:
1.خصال صدوق، ج 1، ص 310. 2. سخنراني رئيس جمهور در جمع مردم اروميه، 19 فروردين.3. نمل/30-31. 4. پيام معظمله به كنفرانس خلع سلاح هستهاي تهران، فروردين 89. 5. همان.
