از ديدن اين خواب خيلي تعجب كردم و با هيچ كس آن را در ميان نگذاشتم تا اينكه مدتي گذشت. خواستگاران متعددي مي ­آمدند، ولي مادرم مي­گفت: تا ديپلم نگيرد، شوهرش نمي­دهم. سيزده ساله بودم در كلاس هفتم درس مي­خواندم كه آقاي مطهري چون با پدرم آشنايي داشتند، براي خواستگاري به خانه ما آمدند. اين خواستگاري با مخالفت مادرم رو به رو شد. چند بار ديگر هم آقاي مطهري مراجعه كردند. اما مادرم مسئله درس خواندن مرا مطرح كردند و ايشان به­ راحتي پذيرفتند و گفتند: «هيچ اشكالي ندارد. [بعد ازدواج] مي­توانند درسشان را ادامه بدهند و ديپلم بگيرند.»

سرانجام پس از مدتي مادرم راضي به ازدواج ما شد. روز بيست و سوم ماه بود كه موافقت مادرم اعلام شد و همان روز مطهري گفتند بيست و نهم ماه براي عقد روز خوبي است و موافقت شد من در روز بيست و نهم به عقد ايشان درآمدم و آن وقت بود كه حقيقت خوابي كه ديده بودم، برايم روشن شد. مدتي گذشت ما به قم رفتيم و پس از مدتي به تهران آمديم و در كوچه دردا در خانه كوچكي مسكن گزيديم. پس از ازدواج وقتي در قم بوديم، من مقداري عربي نزد ايشان ياد گرفتم؛ چون خيلي اصرار در تحصيل من داشتند. بعد كه به تهران آمديم، مي­گفتم كه شما نگذاشتيد كه من علم جديد بخوانم و ديپلم بگيرم. ايشان گفتند: «بخوان و به­ طور متفرقه و با حجاب كامل اسلامي برو امتحان بده!» درسم را ادامه دادم و ديپلم گرفتم.

(پاره­اي از خورشيد، صص 97- 98)