شكر و سپاس بي پايان و تقديس و تحميد خداى رحمان، قافله سالار هدايت را كه مهتاب وجودش در شب تاريك و طوفانى روزگار به جلوه در آمده و فروغ قمر روحانياش اميدبخش رهروان صراط كمال گشته و با سيماى يوسفوارش مرآت تمام نماى ولايت علوى و آيينهدار طلعت بيمثال فاطمى شده است.
عارف كامل و عاشق واصلى كه اسوه زيبنده عشق و معنا و تنديس زيباى استقامت و جوانمردى است؛ مربى روحانى و فروغ قلب و ديدگانم جناب استاد يعقوب قمرى شريف آبادى كه قريب سى سال پيوسته فرمايشات راهگشايشان، چراغ راهم بوده و همواره در مجلس انس «فروغ محفل روح الله» با ارشادات مشفقانه خود از خطرات طريق كمال برحذرم داشته و در فراز و نشيب روزگار بهترين هادى و راهنمايم بوده است.
همو كه با ترغيب و تشويق و هدايت خود، زمينه ساز فيض بخشي همسر مكرمه شان، بانوي عفيفه و مؤمنه، سركار خانم رقيه خاتون حيدري در جلسه نوراني «مكتب الزهراء(س)» بوده و موجبات رشد و شكوفايي معنوي خواهران ايماني و فرزندانمان را در فضاي بهشتي وجود خويش بر اساس مكتب متعالي و رهاييبخش علوي و فاطمي فراهم نموده است.
و استاد بزرگواري كه با اكسير عشق و حب به روح الله، چشمان قلبم را به فراخناى عظمت و جايگاه والاى امام خمينى(س) گشوده و نسبت به ثمرات وجودى آن يگانه دوران كه همانا عرفان ناب اسلامى و انقلاب روحى و معنوى اوست، تأكيد ورزيده و نسبت به جايگاه والاي رهبر معظم انقلاب اسلامي، آن خلف صالح و شاگرد صديق حضرت امام، و لزوم پيروي صادقانه و عاشقانه از ايشان، شناخت و آگاهي ارزانيام داشته است؛ بزرگ رهبري كه امروزه با صلابت و شجاعت بيمانند در برابر خطرات و دشمنيهاي ابرقدرتها، به حسن تدبير و رهنمودهاي راهگشاي خويش، چون ناخدايي دريا ديده، سفينة نجات انقلاب را به سوي ساحل امنيت هدايت مينمايد
باسمربالعرشالعظيم
«هذا من فضل ربي ليبلوني ا اشكر ام اكفر؛ اين از موهبت پروردگار من است تا مرا بيازمايد كه آيا شكر گزار اويم يا اينكه ناسپاسي ميكنم.» (نمل / 40)
اقيانوس بيكران هستي و درياي پر تلاطم طبيعت، در طول تاريخ بشريت همواره نظارهگر درخشش ستارگان معنوي بزرگمردان دريادل و جوانمردان الهي بوده است. صاحبدلاني كه صد كاروان دل از پي خويش دارند و همواره آرزومند نيل به حقيقت را در طريق حق با براق عشق الهي به سوي كمال مطلق بردهاند. آنچه در زير ميخوانيد شمهاي از شرح حال هنرمند متعهد و اهل دل روشن ضميري است كه رنگآميزي بر روي بوم را با بيرنگي جان و دل همراه نموده است و رهآورد معنويت و شناخت را در نقش آفريني صورت و ترسيم سيرت انساني به ظهور رسانيده است.
«استاد يعقوب قمري شريف آبادي» صاحبدل فرزانه و هنرمند اهل معنايي است كه نشان رنج و تعب فقر و مبارزة چندين ساله در عرصه جهاد اكبر، مجاهدت با نفس و مبارزة با صهيونيزم در جبهههاي سوريه و لبنان را بر جبين مبارك خويش دارد. و اگر چه از درس و بحث مدرسه جز بهرهاي اندك نيندوخته، اما قلبش سرشار از معارف عميق توحيدي و اسرار ژرف ربوبي است، آنگونه كه انديشمندان و متفكران علوم رسمي هر گاه در محضر بهشتياش جلوس كردهاند، انگشت تحير و اعجاب بر دهان گرفته و زبان به تحسين گشودهاند كه چگونه با وجود اين مرتبة اندك علم ظاهر، از عاليترين درجات معنوي و معارف لدني برخوردار است! آري ايشان با تأسي از منش پيامبران امي به تجربه دريافتهاند كه دستيابي به حقايق و معارف عظيم قرآن، نيل به مقام رفيع سليماني و رؤيت جمال بكر عالم ولايت، بسته به علم و دانش نيست و تنها نيازمند تزكيه و طهارت و پاكدامني نفس است، چه اينكه «لا يمسه الا المطهرون» دلالت بر فهم و شناخت بر كتاب آفرينش و قاموس حقايق قلب و صحيفة نوراني قرآن در پرنو تهذيب و طهارت معنوي دارد.
حضرت استاد كه عمر مديدي با قلم و قدم در خدمت اسلام و انقلاب و امام(ره) بودهاند، چگونگي ورود در عالم هنر نقاشي و وادي عرفان اسلامي را اينگونه بيان ميدارند؛ «سالهاي اولية زندگي را با صبر و استقامت و پايداري و با عنايت حضرت رب سپري كردم و با تعمقي در حد استعداد خويش به جرگة عشق و معرفت راه يافتم.
در واقع زندگي هنري من با الهامي روحاني به هنگام كار در يك كارگاه نساجي شروع شد كه بدنبال آن احساس كردم، استعداد خدادادي نسبت به هنر نقاشي در وجودم نهفته است. بدين ترتيب نسيم شوق و اميد در تار و پودم دميده شد و با ذوق و عطشي وصف ناپذير به عالم هنر و هنرمندان روي آوردم و به مطالعة زندگاني نقاشان بزرگ جهان پرداختم، در اين بين زندگي و سبك «رامبراند» نابغه و نقاش چيرهدست هلندي، توجه مرا به خود معطوف داشت. با استفاده از كتب راهنما، سبك او را كه «كلاسيك» ناميده ميشود و هميشه زمينة تابلوهايش تيره ميباشد و از يك كانون، نور و روشنايي ساطع ميشود، برگزيدم و با همت و تلاش پيگير و شبانهروزي، راه پر فراز و نشيب هنر را بدون درك محضر استاد طي نمودم و همواره در اين مسير سعي داشتهام تا قلم را با خمير ماية درد به صبغة عشق و معرفت آغشته سازم و با توكل به خداي رحمان بر روي بوم ترسيمگر حقيقت باشم.
طولي نكشيد كه فجر انقلاب شكوهمند اسلامي در كشور عزيزمان طلوع كرد و بنده نيز بر حسب وظيفة خويش، طي ساليان متمادي با كشيدن تابلوهاي متعدد از سيماي شخصيتهاي بزرگ انقلاب به ويژه حضرت امام خميني(ره)، مقام معظم رهبري و امام موسي صدر، به خلعت خدمت به امام و انقلاب مختخر شدم.
خوب يادم هست، در همان ايام شهادت دكتر بهشتي و هفتاد و دو تن از يارانش، با پشتكار و علاقة وافر، به ترسيم 14 تابلو به سفارش حزب جمهوري اسلامي مشغول شدم و بعد از ظهر روزي كه ترسيم اولين تابلو يعني چهرة شهيد مظلوم دكتر بهشتي به اتمام رسيد، در عالم خواب ديدم كه حضرت امام(ره) بر پيشاني بنده بوسه زدند به طوري كه پس از بيداري از خواب، رطوبت دهان مبارك ايشان را بر پيشانيم احساس مينمودم.
پس از چندي در سفر به مكة معظمه كه به لطف و عنايت حضرت حق؛ به عنوان نيروي تبليغاتي به آن مكان شريف رهسپار شدم، تلاش زيادي در چهت ترويج و شناساندن انقلاب نوپاي اسلامي (در سال 1359 ش) از جمله پخش عكسها و پوسترهاي امام خميني(ره) در بين حاجيان ايراني و مسلمانان جهان انجام دادم.
و همچنين در سال 1362 ش بدنبال دعوت سپاه پاسداران شهرستان ورامين به مناطق جنگي سوريه و لبنان عازم شدم تا در كنار ترسيم تابلو به تربيت و تعليم نقاشي به جوانان با ذوق و سرشار از شوق لبناني بپردازم، كه اين مهم را در شرايط دشوار جنگي و زير بمباران شديد هوايي و حملههاي موشكي رژيم اشغالگر قدس و همپيمانان او (آمريكا و فرانسه و ... كه در آن ايام مقر تفنگداران آنها توسط نيروهاي فداكار لبناني منهدم شده بود) به انجام رساندم.
در ايران نيز اين روند عاشقانه را ادامه دادم تا اينكه پس از چندين سال ارائة خدمات طاقت فرساي هنري در راستاي اهداف مقدس انقلاب اسلامي، (در سال 1366 ش) شبي حضرت امام خميني(ره) در عالم معنا، مرا به پاس خدماتم به وادي عشق و عرفان رهنمون گشتند. در جريان اين واقعه، پس از مدت زيادي كه با ايشان قدم ميزديم، به من رو كرده، فرمودند: ميخواهم به شما مقام معنوي اعطاي نمايم. حتي علي رغم اصرار چندين بارة من، مبني بر اين كه تحصيلات كافي را براي اين منظور دارا نيستم، ايشان با تيسم پرمعنايشان، همان سخن را تكرار فرمودند. پس از اين واقعه بود كه در خود احساس شيفتگي ناخود آگاه به معارف و كتب معنوي حضرت امام(ره) از جمله كتابهاي شريف مصباح الهداية الي الخلافة و الولاية، سر الصلوة، تفسير سوره حمد و شرح دعاي سحر نمودم و به مدد قدسي ايشان از فيوضات اهل معرفت بهرهمند گرديدم .
در آخر ناگفته نماند كه در تمامي مراحل زندگي معنوي و پيشرفت بسوي كمال باطني، نقش همراهي رفيق و شفيق ملكوتيام، همسرم، رقيه خاتون حيدري - كه هم اكنون سرپرستي جلسة معنوي «مكتب الزهراء(س)» ويژة خواهران را بر عهده دارد - وصف ناپذير ميباشد».
